Цефтрисерв в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению цефтрисерва в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка цефтрисерва, взаимодействие с другими лекарствами, применение цефтрисерва (порошок) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Цефтрисерв
Международное название: Цефтриаксон
Лекарственная форма:
Порошок для приготовления раствора для внутривенного и внутримышечного введения 1.0 г
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01D Прочие бета-лактамные антибиотики
J01D D Цефалоспорины третьего поколения
Фарм. группа:
Антибактериальные препараты для системного использования. Бета- лактамные антибактериальные препараты прочие. Цефалоспорины третьего поколения. Цефтриаксон. Код АТХ J01D D04
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте при температуре не выше 30 ºС. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не применять по истечению срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание: Белого или желтоватого цвета кристаллический порошок.

Состав цефтрисерва в порошке

Активное вещество цефтрисерва

цефтриаксон натрия эквивалентен цефтриаксону безводному 1000 мг
сусыз цефтриаксонға баламалы 1000 мг натрий цефтриаксоны

Показания к применению порошка цефтрисерва

Лечение инфекций, вызванных чувствительными к препарату микроорганизмами, в том числе:
  • инфекции дыхательных путей (в т.ч. пневмония)
  • инфекции ЛОР-органов
  • инфекции почек и мочевыводящих путей
  • инфекции половых органов (включая гонорею)
  • инфекции кожи и мягких тканей
  • инфекции органов брюшной полости: перитонит, инфекции желчевыводящих путей и пищеварительного тракта
  • сепсис
  • инфекции костей, суставов
  • раневые инфекции
  • инфекции у больных с ослабленной иммунной защитой
  • менингит
  • диссеминированный борелиоз Лайма: ранние и поздние стадии заболевания.
Предоперационная профилактика инфекций при хирургических вмешательствах:
  • на органах пищеварительного тракта
  • желчевыводящих путей
  • мочевыводящих путей
  • во время гинекологических процедур, но только в случае потенциальной или известной контаминации.
При назначении Цефтрисерв необходимо придерживаться официальных рекомендаций по антибиотикотерапии и, в частности, рекомендаций по профилактике антибиотикорезистентности.
Препаратқа сезімтал микроорганизмдермен туындаған жұқпаларды емдеуде, соның ішінде:
  • тыныс жолдарының жұқпаларында (әсіресе, пневмония)
  • ЛОР мүшелердің жұқпаларында
  • бүйрек пен несеп шығару жолдарының жұқпаларында
  • жыныс мүшелерінің жұқпаларында (созды қоса)
  • тері мен жұмсақ тіндердің жұқпаларында
  • іш қуысының жұқпаларында: перитонитте, өт айдау жолы мен ас қорыту жолының жұқпаларында
  • сепсисте
  • сүйектер мен буындардың жұқпаларында
  • жарақат жұқпаларында
  • иммундық қорғанышы әлсіреген науқастардағы жұқпаларда
  • менингитте
  • диссеминацияланған Лайм борелиозында: аурудың ерте және кешеуілдеген сатыларында.
Операция алдында:
  • ас қорыту жолы ағзаларындағы
  • өт шығару жолдарындағы
  • несеп шығару жолдарындағы хирургиялық араласулар кезіндегі жұқпаның алдын алуда
  • гинекологиялық емшаралар кезіндегі, бірақ тек потенциальді немесе белгілі контаминация жағдайында
Цефтрисерв тағайындағанда, антибиотиктермен емдеу жөніндегі, оның ішінде антибиотикке резистенттіліктің алдын алу жөніндегі ресми ұсынымдарды ұстану керек.

Противопоказания цефтрисерва в порошке

  • повышенная чувствительность к цефалоспоринам (при наличии у больного повышенной чувствительности к пенициллину следует учитывать возможность перекрестной аллергической реакции к цефтриаксону), к лидокаину
  • возраст недоношенных детей ≤ 41 недели, учитывая срок внутриутробного развития (гестационный возраст + возраст после рождения)
  • период новорожденности до 28 дней при: гипербилирубинемии (в связи со способностью цефтриаксона вытеснять билирубин из связи с альбумином сыворотки крови, что может привести к риску развития энцефалопатии, вызванной билирубином), необходимости (или ожидаемой необходимости) лечения внутривенными кальцийсодержащими растворами, в том числе внутривенные кальцийсодержащие вливания, например парентеральное питание, в связи с риском образования преципитатов кальциевых солей цефтриаксона
  • цефалоспориндерге (науқаста пенициллинге жоғары сезімталдық болса, цефтриаксонға айқаспалы аллергиялық реакцияның болу мүмкіндігін ескеру керек), лидокаинге жоғары сезімталдық
  • ≤ 41 апта шамасындағы шала туылған балаларда, жатырішілік даму мерзімін (гестациялық жас шамасы + туғаннан кейінгі жас шамасы) ескере отырып
  • 28 күнге дейінгі жаңа туылған кезеңде: гипербилирубинемияда (цефтриаксонның қан сарысуы альбуминімен байланыстан билирубинді ығыстыру қабілетіне байланысты, бұл билирубин туындататын энцефалопатияның даму қаупіне алып келуі мүмкін), құрамында кальций бар көктамырішілік ерітінділермен емдеу қажеттілігінде (немесе күтілетін қажеттілікте), соның ішінде құрамында кальций бар көктамырішілік құюларда, мысалы цефтриаксонның кальций тұздарының преципитаттары түзілу қаупіне байланысты парентеральді қоректенуде

Побочные действия порошка цефтрисерва

При применении Цефтрисерва возможны такие побочные явления:
  • диарея, тошнота, рвота, стоматит, глоссит
  • эозинофилия, лейкопения, гранулоцитопения, гемолитическая анемия, тромбоцитопения, увеличение протромбинового времени
  • микоз половых путей, вторичные грибковые инфекции и инфекции, вызванные резистентными микроорганизмами
Редко
  • головная боль и головокружение, лихорадка, озноб, а также анафилактические или анафилактоидные реакции
  • высыпание, аллергический дерматит, зуд, крапивница, отеки, экзантема
  • панкреатит, увеличение уровня печеночных ферментов в сыворотке крови (АСТ, АЛТ, щелочной фосфатазы)
  • олигурия, гематурия, глюкозурия, повышение уровня креатинина в сыворотке крови
Очень редко
  • псевдомембранозный энтероколит
  • агранулоцитоз (< 500/мм3), преимущественно после применения общей дозы 20 г или больше. Во время длительного лечения следует регулярно контролировать картину крови;
  • экссудативная мультиформная эритема (синдром Стивенса-Джонсона), токсический эпидермальный некролиз (синдром Лайелла)
  • расстройства коагуляции
  • преципитаты кальциевой соли цефтриаксона в желчном пузыре с соответствующей симптоматикой у детей, обратимый холелитиаз у детей (указанные явления редко наблюдались у детей)
  • образование конкрементов в почках, главным образом у детей от 3 лет, получавших большие суточные дозы препарата (≥ 80 мг/кг на сутки) или кумулятивные дозы свыше 10 г, а также при наличии дополнительных факторов риска (ограниченное употребление жидкости, постельный режим). Образование конкрементов в почках может протекать бессимптомно или проявляться клинически, может повлечь почечную недостаточность, которая проходит после прекращения лечения цефтриаксоном;
В единичных случаях наблюдаются воспалительные реакции стенки вены. Их можно избежать, применяя медленную инъекцию (2-4 минуты). Внутримышечная инъекция без применения лидокаина болезненна
Цефтрисервті қолданған кезде мынадай жағымсыз құбылыстар болуы мүмкін:
  • диарея, жүрек айнуы, құсу, стоматит, глоссит
  • эозинофилия, лейкопения, гранулоцитопения, гемолитикалық анемия, тромбоцитопения, протромбиндік уақыттың ұлғаюы
  • жыныс жолдарының микозы, салдарлы зеңдік жұқпалар және резистентті микроорганизмдерден туындаған жұқпалар
Сирек
  • бас ауыруы және бас айналуы, қызба, қалтырау, сондай-ақ анафилактикалық немесе анафилактоидтық реакциялар
  • бөртпе, аллергиялық дерматит, қышыну, есекжем, ісінулер, экзантема
  • панкреатит, қан сарысуында бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы ( АСТ,АЛТ, сілтілік фосфатаза)
  • олигурия, гематурия, глюкозурия, қан сарысуындағы креатинин деңгейінің жоғарылауы
Өте сирек
  • жалған жарғақшалы энтероколит
  • агранулоцитоз (< 500/мм3), көбінесе 20 г немесе одан көп жалпы дозасын қолданғанда. Ұзақ емдеу кезінде қан көрінісін ұдайы бақылау ұсынылады;
  • экссудативті мультиформалы эритема (Стивенс-Джонсон синдромы), уытты эпидермальді некролиз (Лайелл синдромы),
  • коагуляцияның бұзылуы
  • балалардағы сәйкесінше симптоматикасы бар өт қабындағы цефтриаксонның кальций тұздарының преципитаттары, балалардағы қайтымды холелитиаз (атап көрсетілген құбылыстар балаларда сирек байқалған);
  • бүйректе конкременттердің түзілуі, негізінен препараттың тәуліктік жоғары дозаларын (тәулігіне ≥ 80 мг/кг) немесе 10 г-ден жоғары жинақталатын дозаларын қабылдаған 3 жастан бастап балаларда, сондай-ақ қосымша қауіп факторлары бар болғанда (сұйықтық ішуді шектеу, төсекте жату режимі). Бүйректе конкременттердің түзілуі симптомсыз жүруі немесе клиникалық түрде білінуі мүмкін, цефтриаксонмен емдеуді тоқтатқаннан кейін қайтатын бүйрек жеткіліксіздігіне себеп болуы мүмкін;
Жекелеген жағдайларда көктамыр жақтауларының қабыну реакциялары байқалуы мүмкін. Оларды баяу инъекцияны (2-4 минут) қолдана отырып болдырмауға болады. Лидокаинді қолданбай бұлшықетішілік инъекция жасау ауыру сезімін тудырады.

Особые указания к применению

В качестве растворителя препарата в детской практике лидокаин не применяется.

Как и при применении других цефалоспоринов, при применении Цефтрисерв возможны анафилактические реакции с летальным исходом, даже если в подробном анамнезе нет соответствующих указаний. При возникновении аллергических реакций цефтриаксон следует сразу отменить и назначить соответствующее лечение.

Цефтрисерв может увеличивать протромбиновое время. В связи с этим при подозрении на дефицит витамина К необходимо определять протромбиновое время.

На фоне применения практически всех антибактериальных препаратов, в том числе и Цефтрисерв, возможно развитие диареи, ассоциируемой с Clostridium difficile, от легкой степени тяжести до колита с летальным исходом. Антибактериальные препараты изменяют нормальную флору толстого кишечника, что приводит к чрезмерному росту Clostridium difficile. Clostridium difficile продуцирует токсины А и В, способствующие развитию диареи, ассоциируемой с Clostridium difficile. Штаммы Clostridium difficile, чрезмерно продуцирующие токсины, вызывают повышенную заболеваемость и летальность, поскольку эти инфекции могут быть резистентными к антимикробным средствам и требовать колэктомии. Диарею, ассоциируемую с Clostridium difficile, необходимо исключить у всех пациентов во время применения антибиотиков. Необходимо собрать детальный медицинский анамнез, так как диарея, ассоциируемая с Clostridium difficile, может возникать в течение двух месяцев после окончания применения антибактериальных средств. При подозрении или подтверждении диареи, ассоциируемой с Clostridium difficile, необходимо отменить антибиотикотерапию, не влияющую на Clostridium difficile. В течение длительного применения Цефтрисерв возможны трудности в контролировании нечувствительных к препарату микроорганизмов. В связи с этим необходим тщательный надзор за пациентами. При развитии суперинфекции необходимо принять соответствующие меры.

После применения Цефтрисерв в дозах, превышающих стандартные рекомендованные, при ультразвуковом исследовании желчного пузыря могут наблюдаться тени, которые ошибочно воспринимаются за камни. Это преципитаты кальциевой соли цефтриаксона, которые исчезают по завершении или прекращении терапии Цефтрисерв. Подобные изменения редко сопровождаются какой-либо симптоматикой. Но и в таких случаях рекомендуется лишь консервативное лечение. Если эти явления сопровождаются клинической симптоматикой, то решение об отмене препарата принимает врач.

У больных, которым вводили Цефтрисерв, описаны единичные случаи панкреатита, развившегося, возможно, вследствие обструкции желчевыводящих путей. Большинство из этих больных имели факторы риска застоя в желчевыводящих путях, например лечение в анамнезе, тяжелые заболевания и полностью парентеральное питание. При этом в развитии панкреатита нельзя исключать роль преципитатов, образовавшихся под действием Цефтрисерв в желчевыводящих путях.

Цефтрисерв может вытеснять билирубин из связи с альбумином сыворотки крови. В связи с этим применение Цефтрисерв новорожденным с гипербилирубинемией противопоказано (см. раздел «Противопоказания»).

Следует с осторожностью применять цефтриаксон больным с почечной недостаточностью, одновременно получающим аминогликозиды и диуретики.

У новорожденных и недоношенных детей описаны случаи образования преципитатов в легких и почках, вызвавших летальные последствия при одновременном введении Цефтрисерв и препаратов кальция.

Известны случаи образования внутрисосудистых преципитатов у пациентов других возрастных групп после одновременного применения Цефтрисерв с внутривенными кальцийсодержащими растворами. В связи с этим нельзя применять кальцийсодержащие растворы для внутривенного введения новорожденным и пациентам других возрастных групп по меньшей мере в течение 48 часов после введения последней дозы Цефтрисерв (см. раздел «Противопоказания»).

Иммунноопосредованная гемолитическая анемия наблюдалась у пациентов, получавших цефалоспорины, в том числе цефтриаксон. Известны случаи развития тяжелой гемолитической анемии, в том числе летальные, у взрослых и детей. При развитии анемии во время применения Цефтрисерв необходимо исключить анемию, вызванную Цефтриаксоном, и отменить препарат до установления этиологии анемии. Во время длительного лечения следует регулярно контролировать картину крови.

В единичных случаях при лечении Цефтрисерв у больных могут отмечаться ложноположительные результаты реакции Кумбса. Как и другие антибиотики, цефтриаксон может вызывать ложноположительный результат пробы на галактоземию. Ложноположительные результаты могут быть получены и при определении глюкозы в моче, поэтому во время лечения Цефтрисерв глюкозурию, при необходимости, следует определять лишь ферментным методом.

Беременность и период лактации
Цефтрисерв проникает через плацентарный барьер. Безопасность применения цефтриаксона для женщин в период беременности не изучалась, поэтому не рекомендуется применять в период беременности. В малых концентрациях цефтриаксон проникает в грудное молоко. Поэтому при назначении Цефтрисерв кормление грудью необходимо прекратить.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами
Нет данных о влиянии Цефтрисерв на скорость реакции, но в связи с возможностью возникновения головокружения цефтриаксон может влиять на способность управлять транспортными средствами или работать со сложными механизмами.
Препараттың еріткіші ретінде балалар тәжірибесінде лидокаин қолданылмайды.

Басқа цефалоспориндерді қолданғандағы сияқты, Цефтрисервті қолданғанда, тіпті нақты сыртартқысында сәйкесінше нұсқаулар болмаса да, өлімге соқтыратын анафилактикалық реакциялар болуы мүмкін. Аллергиялық реакциялар туындаған жағдайда, цефтриаксонды бірден тоқтату және сәйкесінше ем тағайындау керек.

Цефтрисерв протромбиндік уақытты ұлғайтуы мүмкін. Осыған байланысты, К витамині тапшылығына күдіктенгенде, протромбиндік уақытты анықтау қажет.

Бактерияларға қарсы препараттардың барлығын дерлік, оның ішінде Цефтрисервті де қолдану аясында, ауырлығының жеңіл дәрежесінен өліммен аяқталатын колитке дейінгі, Clostridium difficile-мен астасқан диарея дамуы мүмкін. Бактерияларға қарсы препараттар тоқ ішектің қалыпты флорасын өзгертеді, бұл Clostridium difficile-нің шектен тыс өсуіне алып келеді. Clostridium difficile-мен астасатын диарея дамуына ықпал ететін А және В токсиндерін Clostridium difficile өндіреді. Токсиндерді шамадан тыс өндіретін Clostridium difficile штаммдары ауру санын және өлім жағдайын жоғарылатады, өйткені бұл жұқпалар микробқа қарсы дәрілерге резистентті болуы және колэктомияны талап етуі мүмкін. Антибиотиктерді қолданған кезде барлық емделушілерде Clostridium difficile-мен астасқан диареяны жоққа шығару қажет. Clostridium difficile-мен астасқан диарея бактерияға қарсы дәрілерді қолдану аяқталғаннан кейін екі ай ішінде туындауы мүмкін болғандықтан, мұқият медициналық сыртартқыны жинақтау қажет. Clostridium difficile-мен астасқан диареяға күдіктенгенде немесе расталғанда, Clostridium difficile-ге әсер етпейтін антибиотикпен емдеуді тоқтату керек. Цефтрисервті ұзақ уақыт бойы қолданғанда, препаратқа сезімтал емес микроорганизмдерді бақылауда қиындықтар болуы мүмкін. Осыған байланысты емделушілерді мұқият қадағалау қажет. Асқын жұқпа дамыған жағдайда, сәйкесінше шаралар қабылдау қажет.

Цефтрисервті стандартты ұсынылған дозалардан жоғары дозаларда қолданғаннан кейін, өт қабын ультрадыбыстық зерттеуде тас ретінде қате қабылданатын көлеңкелер байқалуы мүмкін. Бұл цефтриаксонның кальций тұзының преципитаттары, олар Цефтрисервпен емдеу аяқталғанда немесе тоқтатылғанда жоғалады. Мұндай өзгерістер қандай да бір симптоматикамен сирек қатар жүреді. Бірақ мұндай жағдайларда тек консервативті емдеу ұсынылады. Егер бұл құбылыстар клиникалық симптоматикамен қатар жүрсе, онда препаратты тоқтату туралы шешімді дәрігер қабылдайды.

Цефтрисерв енгізілген науқастарда, өт шығару жолдарының обструкциясы салдарынан дамуы мүмкін бірлі-жарым панкреатит жағдайлары сипатталады. Бұл науқастардың көпшілігінде өт шығару жолдарында іркілу қаупі факторлары, мысалы сыртартқысындағы емделу, ауыр сипатты аурулар мен толығымен парентеральді тамақтану болған. Сонымен бірге панкреатит дамыған кезде, өт шығару жолдарындағы Цефтрисервтің әсерінен түзілетін преципитаттардың рөлін жоққа шығаруға болмайды.

Цефтрисерв қан сарысуы альбуминімен байланыстан билирубинді ығыстыруы мүмкін. Осыған байланысты, гипербилирубинемиясы бар жаңа туған балаларда Цефтрисервті қолдануға болмайды («Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз).

Цефтриаксонды аминогликозидтер мен диуретиктерді бір мезгілде алып жүрген, бүйрек жеткіліксіздігімен науқастарға сақтықпен қолданған жөн.

Жаңа туылған және шала туған сәбилерде Цефтрисерв және кальций препараттарын бір мезгілде енгізгенде, өлім тудыратын өкпе мен бүйректе преципитаттар түзілген жағдайлар сипатталған.

Басқа жас тобындағы емделушілерде Цефтрисервті құрамында кальций бар көктамырішілік ерітінділермен бір мезгілде қолданғаннан кейін, тамырішілік преципитаттар түзілген жағдайлар белгілі болған. Осыған байланысты, жаңа туған сәбилер мен басқа жас тобындағы емделушілерге Цефтрисервтің соңғы дозасын енгізгеннен кейін, кем дегенде 48 сағат бойы көктамыр ішіне енгізуге арналған құрамында кальций бар ерітінділерді қолдануға болмайды («Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз).

Иммунитет арқылы болған гемолитикалық анемия цефалоспориндерді, оның ішінде, цефтриаксон қабылдап жүрген емделушілерде байқалған. Ауыр гемолитикалық, соның ішінде, ересектер мен балаларда өлімге соқтырған анемияның дамыған жағдайлары белгілі болды. Цефтрисервті қолдану кезінде анемия дамыған жағдайда, Цефтриаксоннан туындаған анемияның бар-жоғын анықтау және препаратты анемияның шығу тегі белгілі болғанша тоқтату қажет. Ұзақ уақыт емдеген кезде қан көрінісін ұдайы бақылап отыру керек.

Цефтрисервпен емдеуде сирек жағдайларда науқастарда Кумбс реакциясының жалған оң нәтижелері білінуі мүмкін. Басқа антибиотиктер сияқты, цефтриаксон галактоземияға сынаманың жалған оң нәтижесін туғызуы мүмкін. Жалған оң нәтижелер несептегі глюкозаны анықтағанда да алынуы мүмкін, сондықтан глюкозурияны Цефтрисервпен емдеу кезінде, қажет болса, тек ферменттік әдіспен анықтауға болады.

Жүктілік пен лактация кезеңі
Цефтрисерв плацентарлық бөгет арқылы өтеді. Цефтриаксонды әйелдерге жүктілік кезінде қолданудың қауіпсіздігі зерттелмеген, сондықтан жүктілік кезінде қолдану ұсынылмайды. Азғантай концентрацияларда цефтриаксон емшек сүтіне енеді. Сондықтан Цефтрисервті тағайындағанда бала емізуді тоқтату қажет.

Дәрілік заттың көлік құралдарын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Цефтрисервтің реакция жылдамдығына әсер ететіні туралы мәліметтер жоқ, бірақ бас айналуы туындау мүмкіндігіне байланысты, цефтриаксон көлік құралдарын басқару мен күрделі механизмдермен жұмыс жасау қабілетіне ықпал етуі мүмкін.

Дозировка и способ применения

Цефтрисерв применяют внутримышечно и внутривенно. Перед началом терапии с применением Цефтрисерв необходимо исключить наличие у пациента непереносимости препарата, сделав кожную пробу.

Взрослые и дети старше 12 лет: обычно назначают 1-2 г Цефтрисерв 1 раз в сутки (каждые 24 часа). При тяжелых инфекциях или инфекциях, возбудители которых имеют лишь умеренную чувствительность к цефтриаксону, суточную дозу можно увеличивать до 4 г.

Дети.

Новорожденные (до 2 недель): 20-50 мг/кг массы тела 1 раз в сутки. Суточная доза не должна превышать 50 мг/кг массы тела. При определении дозы препарата для доношенных и недоношенных детей различий нет.

Новорожденные и дети от 15 дней до 12 лет: 20-80 мг/кг массы тела 1 раз в сутки.
Детям с массой тела свыше 50 кг назначают дозы для взрослых. Внутривенные дозы 50 мг/кг или выше следует вводить путем инфузии в течение по крайней мере 30 минут.

Больные пожилого возраста.

Больным пожилого возраста коррекция дозы не нужна.

Продолжительность лечения зависит от течения заболевания. Как принято при терапии антибиотиками, больным следует продолжать принимать цефтриаксон еще в течение как минимум 48-72 часов после того, как температура нормализуется и анализы покажут отсутствие возбудителей.

Комбинированная терапия. Относительно многих грамотрицательных бактерий существует синергизм между цефтриаксоном и аминогликозидами. Несмотря на то, что повышенную эффективность таких комбинаций не всегда можно предусмотреть, ее следует иметь в виду при наличии тяжелых, угрожающих жизни инфекций, вызванных Pseudomonas aeruginosa. Из-за физической несовместимости цефтриаксона и аминогликозидов их следует вводить отдельно в рекомендованных дозах.

Дозирование в особенных случаях

При бактериальном менингите у младенцев и детей в возрасте от 15 дней до 12 лет лечение начинают с дозы 100 мг/кг (но не более 4 г) 1 раз в сутки. Как только возбудитель будет идентифицирован, а его чувствительность определена, дозу можно соответственно снизить. Наилучшие результаты достигались при такой длительности лечения:

Neisseria meningitidis 4 дня
Haemophilus influenzae 6 дней
Streptococcus pneumoniae 7 дней

Бореллиоз Лайма: взрослым и детям  50 мг/кг (наивысшая суточная доза  2 г) 1 раз в сутки в течение 14 дней.

Для лечения гонореи (вызванной продуцирующими и непродуцирующими пенициллиназу штаммами) рекомендуется назначать разовую дозу 250 мг внутримышечно.

Для профилактики послеоперационных инфекций в хирургии рекомендуется в зависимости от степени опасности заражения вводить разовую дозу 1-2 г цефтриаксона за 30-90 минут до начала операции. При операциях на толстой и прямой кишке хорошо зарекомендовало себя одновременное (но раздельное) введение Цефтрисерв и одного из 5-нитроимидазолов, например орнидазола.

Почечная и печеночная недостаточность. Больным с нарушениями функции почек нет необходимости снижать дозу в том случае, если функция печени остается нормальной. Лишь в случае почечной недостаточности в претерминальной стадии (клиренс креатинина менее 10 мл/мин) суточная доза не должна превышать 2 г. Больным с нарушениями функции печени нет необходимости снижать дозу в том случае, если функция почек остается нормальной. При одновременной тяжелой почечной и печеночной недостаточности следует регулярно определять концентрацию Цефтрисерв в плазме крови и проводить коррекцию дозы препарата в случае необходимости. Для больных, находящихся на гемодиализе, нет потребности в дополнительном введении препарата после диализа. Следует, однако, контролировать концентрацию Цефтрисерв в сыворотке крови на предмет возможной коррекции дозы, поскольку у этих больных может снижаться скорость выведения. Суточная доза Цефтрисерв для больных, находящихся на гемодиализе, не должна превышать 2 г.

Приготовление растворов

Лидокаин детям до 18 лет противопоказан и не используется в качестве растворителя в детской практике.

Готовить растворы необходимо непосредственно перед их применением. Свежеприготовленные растворы сохраняют свою физическую и химическую стабильность в течение 6 часов при комнатной температуре (или в течение 24 часов при температуре 2-8 °С). В зависимости от концентрации и длительности хранения цвет растворов может варьировать от бледно-желтого до янтарного. Это свойство активного вещества не влияет на эффективность или переносимость препарата.

Для внутримышечной инъекции 1 г растворяют в 3,5 мл 1 % раствора лидокаина; инъекцию делают глубоко в ягодичную мышцу. Рекомендуется вводить не более 1 г в одну ягодицу.

Раствор, содержащий лидокаин, нельзя вводить внутривенно!

Для внутривенной инъекции растворяют 1 г Цефтрисерв в 10 мл стерильной воды для инъекций; вводят внутривенно медленно (2-4 минуты).

Внутривенное вливание должно длиться не менее 30 минут. Для приготовления раствора для вливания растворяют 2 г Цефтрисерв в 40 мл одного из следующих инфузионных растворов, свободных от ионов кальция: 0,9 % хлорид натрия, 0,45 % хлорид натрия + 2 ,5 % глюкоза, 5 % глюкоза, 10 % глюкоза, 6 % декстран в растворе глюкозы 5 %, 6-10 % гидроксиэтилированный крахмал, вода для инъекций. Учитывая возможную несовместимость, растворы, содержащие цефтриаксон, нельзя смешивать с растворами, содержащими другие антибиотики, как при приготовлении, так и при введении.

Нельзя использовать кальцийсодержащие растворители, такие как раствор Рингера или раствор Гартмана, для растворения Цефтрисерв во флаконах или для разведения восстановленного раствора для внутривенного введения в связи с вероятностью образования преципитатов кальциевых солей цефтриаксона. Образование преципитатов кальциевых солей цефтриаксона также может происходить при смешивании Цефтрисерв с кальцийсодержащими растворами в одной инфузионной системе для внутривенного введения. Цефтрисерв нельзя одновременно вводить внутривенно с кальцийсодержащими растворами, в том числе с длительными кальцийсодержащими инфузиями, например парентеральное питание (см. «Взаимодействие с другими лекарственными средствами и другие виды взаимодействий»).
Цефтрисервті бұлшықет ішіне және көктамыр ішіне қолданады. Цефтрисерв қолданып емдеуді бастар алдында, тері сынамасын жасап, емделушіде препаратты көтере алмаушылықтың бар-жоғын анықтау қажет.

Ересектер мен 12 жастан үлкен балалар: әдетте 1-2 г Цефтрисервті тәулігіне 1 рет (әр 24 сағат сайын) тағайындайды. Ауыр жұқпаларда немесе қоздырғыштары цефтриаксонға сезімталдығы орташа жұқпаларда, тәуліктік дозасын 4 г-ге дейін ұлғайтуға болады.

Балалар.

Жаңа туған сәбилер үшін (2 аптаға дейінгі) дене салмағына 20-50 мг/кг тәулігіне 1 рет. Тәуліктік дозасы дене салмағына 50 мг/кг-ден аспауы тиіс. Препараттың жетіліп туылған және шала туған сәбилер үшін дозасын анықтауда айырмашылық жоқ.

Жаңа туған сәбилер мен 15 күннен 12 жасқа дейінгі балаларға дене салмағына 20-80 мг/кг тәулігіне 1рет.

Дене салмағы 50 кг артық балаларға ересектерге арналған дозаны тағайындайды. 50 мг/кг немесе одан жоғары көктамырішілік дозаларын инфузия арқылы кемінде 30 минут бойы енгізу керек.

Егде жастағы науқастар

Егде жастағы науқастарға дозасын түзету қажет емес.

Емдеу ұзақтығы ауру ағымына байланысты. Антибиотиктермен емдеуде қалыптасқандай, науқастарға цефтриаксонды қабылдауды температура қалпына келгеннен және талдаулар қоздырғыштардың жоқтығын көрсеткеннен кейін, тағы кемінде 48-72 сағат жалғастыру керек.

Біріктірілген ем. Цефтриаксон мен аминогликозидтер арасында көптеген грамтеріс бактерияларға қатысты синергизм бар. Мұндай біріктірілімдердің жоғары тиімділігін үнемі қарастыру мүмкін еместігіне қарамастан, оны Pseudomonas аeruginoza туындаған ауыр, өмірге қауіпті жұқпалар кезінде ескеру керек. Цефтриаксон мен аминогликозидтер физикалық үйлесімсіз болғандықтан, оларды ұсынылған дозаларында, бөлек-бөлек енгізу керек.

Ерекше жағдайларда дозалануы

15 күннен 12 жасқа дейінгі сәбилер мен балалардағы бактериялық менингитте емдеуді тәулігіне 1 рет 100 мг/кг (4 г-дан асырмай) дозасынан бастайды. Қоздырғышы айқындалған, ал оның сезімталдығы анықталған бойда, сәйкесінше дозасын азайтуға болады. Ең үздік нәтижелерге емдеу ұзақтығы төмендегідей болғанда қол жеткізілген:

Neisseria meningitidis 4 күн
Haemophilus influenzae 6 күн
Streptococcus pneumoniae 7 күн

Лайм бореллиозы: ересектер мен балаларға  14 күн бойы тәулігіне 1 рет 50 мг/кг (ең жоғары тәуліктік дозасы  2 г).

Созды емдеу үшін (пенициллиназа өндіруші және өндірмейтін штаммдардан туындаған) бір реттік 250 мг дозасын бұлшықет ішіне тағайындау ұсынылады.

Хирургиядағы операциядан кейінгі жұқпалардың алдын-алу үшін жұқпалану қаупінің дәрежесіне байланысты, операцияны бастағанға дейін 30-90 минут бұрын цефтриаксонның бір реттік 1-2 г дозасын енгізеді. Тоқ және тік ішектегі операцияларда Цефтрисервпен және 5 нитромидазолдың біреуін, мысалы, орнидазолды бір мезгілде (бірақ екі бөлек) енгізу тиімді жағынан көрінді.

Бауыр мен бүйрек жеткіліксіздігі. Бүйрек қызметі бұзылған науқастарға, егер бауыр қызметі қалыпты болса, дозасын төмендетудің қажеті жоқ. Тек претерминальді сатыдағы бүйрек жеткіліксіздігі жағдайында (креатинин клиренсі 10 мл/мин кем болғанда) тәуліктік дозасы 2 г-ден аспауы тиіс. Бауыр қызметі бұзылған науқастарға, егер бүйрек қызметі қалыпты болса, дозасын төмендетудің қажеті жоқ. Бір мезгілдегі бүйрек пен бауырдың ауыр жеткіліксіздігінде қан плазмасындағы Цефтрисерв концентрациясын ұдайы анықтап отыру және қажет болған жағдайда, препараттың дозасына түзету жүргізу керек. Гемодиализдегі науқастарға диализден кейін препаратты қосымша енгізудің қажеті жоқ. Дегенмен, қан сарысуындағы Цефтрисерв концентрациясын дозасын түзету мүмкіндігіне қарай бақылап отыру керек, өйткені бұл науқастарда шығарылу жылдамдығы төмендеуі мүмкін. Гемодиализдегі науқастар үшін Цефтрисервтің тәуліктік дозасы 2 г-ден аспауы тиіс.

Ерітінділерді дайындау

Лидокаин 18 жасқа дейінгі балаларға қарсы көрсетілімде және еріткіш ретінде балалар тәжірибесінде пайдалануға болмайды.

Ерітінділерді тікелей, оларды пайдаланар алдында дайындау керек. Жаңа дайындалған ерітінділер бөлме температурасында 6 сағат бойы өзінің физикалық және химиялық тұрақтылығын сақтайды (немесе 2-8С температурада 24 сағат ішінде). Концентрациясына және сақтау ұзақтығына байланысты ерітінділердің түсі бозғылт-сарыдан янтарь түстеске дейін өзгеріп тұрады. Белсенді заттың бұл қасиеті препараттың тиімділігі мен көтерімділігіне әсер етпейді.

Бұлшықетішілік инъекция үшін 1г-сін 3,5 мл 1% лидокаин ерітіндісінде ерітеді; инъекцияны бөксе бұлшықетіне терең жасайды. Бір бөксеге 1 г-ден асырмай енгізу ұсынылады.

Құрамында лидокаин бар ерітіндіні көктамыр ішіне енгізуге болмайды!

Көктамырішілік инъекция үшін 1г Цефтрисервті инъекцияға арналған 10 мл стерильді суда ерітеді; көктамыр ішіне баяу енгізеді (2-4 минут).

Көктамыр ішіне құю кемінде 30 минутқа созылуы тиіс. Құюға арналған ерітіндіні дайындағанда 2 г Цефтрисервті кальций иондарынан бос мына инфузиялық ерітінділердің біреуінің 40 мл-інде ерітеді: 0,9% натрий хлориді, 0,45 % натрий хлориді + 2,5 % глюкоза, 5 % глюкоза, 10 % глюкоза, 5 % глюкоза ерітіндісіндегі 6 % декстран, 6-10 % гидроксиэтилденген крахмал, инъекцияға арналған су. Үйлеспеу мүмкіндігін ескере отырып, құрамында цефтриаксон бар ерітінділерді дайындауда да, енгізуде де құрамында басқа антибиотиктер бар ерітінділермен араластыруға болмайды.

Рингер ерітіндісі немесе Гартман ерітіндісі сияқты құрамында кальций бар еріткіштерді, цефтриаксонның кальций тұздарының преципитаттары түзілу мүмкіндігіне байланысты, құтылардағы Цефтрисервті еріту үшін немесе көктамыр ішіне енгізуге арналған қалпына келтірілген ерітіндіні сұйылтуға пайдалануға болмайды.

Цефтриаксонның кальций тұздарының преципитаттары түзілуі сондай-ақ, Цефтрисервті құрамында кальций бар ерітінділермен бір инфузиялық жүйеде араластырғанда да жүруі мүмкін. Цефтрисервті құрамында кальций бар ерітінділермен, оның ішінде, құрамында кальций бар ұзақ инфузиялармен бір мезгілде енгізуге болмайды, мысалы парентеральді қоректену («Басқа дәрілік заттармен өзара әрекеттесуі немесе өзара әрекеттесуінің басқа түрлерін» қараңыз).

Взаимодействие с лекарствами

Ни в коем случае нельзя применять Цефтрисерв с кальцийсодержащими растворами (раствор Рингера и тому подобное). Кальцийсодержащие растворы не следует назначать в течение 48 часов после последнего введения Цефтрисерв.

У новорожденных и недоношенных детей имеются случаи образования преципитатов в легких и почках, повлекших летальные последствия при одновременном введении Цефтрисерв и препаратов кальция.

При одновременном применении высоких доз Цефтрисерв и таких сильнодействующих диуретиков, как фуросемид, нарушений функции почек не наблюдалось.

Нет сведений о том, что Цефтрисерв повышает почечную токсичность аминогликозидов. После приема алкоголя сразу после приема Цефтрисерв не наблюдалось эффектов, похожих на действие дисульфирама (тетурама).

Цефтрисерв не содержит N-метилтиотетразольную группу, которая бы могла вызывать непереносимость этанола, а также кровотечения, что свойственно некоторым другим цефалоспоринам.

Пробенецид не влияет на выведение Цефтриаксона.

Есть антагонизм между хлорамфениколом и Цефтриаксоном.

Нельзя использовать кальцийсодержащие растворители, такие как раствор Рингера или раствор Гартмана для растворения Цефтрисерв во флаконах или для разведения восстановленного раствора для внутривенного введения в связи с вероятностью образования преципитатов кальциевых солей Цефтрисерв. Образование преципитатов кальциевых солей цефтриаксона также может происходить при смешивании Цефтрисерв с кальцийсодержащими растворами в одной инфузионной системе для внутривенного введения. Цефтриаксон нельзя вводить внутривенно одновременно с кальцийсодержащими растворами, в том числе с длительными кальцийсодержащими инфузиями, например парентеральное питание (см. «Способ применения и дозы»). У младенцев повышен риск образования преципитатов кальциевых солей цефтриаксона.

Цефтрисерв несовместим с амзакрином, ванкомицином, флуконазолом и аминогликозидами.

Бактериостатические средства могут влиять на бактерицидное действие цефалоспоринов.

Цефтрисерв может уменьшать эффективность гормональных пероральных контрацептивов. В связи с этим рекомендуется применять дополнительные (негормональные) методы контрацепции во время лечения и в течение 1 месяца после лечения.

Нет сообщений о взаимодействии между Цефтрисерв и кальцийсодержащими продуктами для перорального приема и взаимодействии между Цефтрисерв при внутримышечной инъекции и кальцийсодержащими продуктами (внутривенно или перорально).
Қандай жағдай болмасын, Цефтрисервті құрамында кальций бар ерітінділермен (Рингер ерітіндісі және соған ұқсас) қолдануға болмайды. Құрамында кальций бар ерітінділерді Цефтрисервті соңғы енгізуден кейінгі 48 сағат ішінде тағайындамау керек.

Жаңа туылған және шала туған балаларда Цефтрисервті кальций препараттарымен бір мезгілде қолданғанда, өлім жағдайына әкелетін өкпе мен бүйректе преципитаттар түзілген жағдайлары болған.

Цефтрисервтің жоғары дозалары мен фуросемид сияқты күшті әсері бар диуретиктермен бір мезгілде қолданғанда, бүйрек қызметінің бұзылулары байқалған жоқ.

Цефтрисерв аминогликозидтердің бүйректік уыттылығын арттыратыны туралы деректер жоқ. Цефтрисервті қабылдаған соң бірден алкоголь қабылдағаннан кейін, дисульфирамның (тетурамның) әсеріне ұқсас әсерлер байқалған жоқ.

Цефтрисервтің құрамында басқа цефалоспориндерге де тән этанолды көтере алмаушылықты, сондай-ақ қан кетуді туғызуы мүмкін N-метилтиотетразольдік топтар болмайды.

Пробенецид Цефтрисервтің шығарылуына әсер етпейді.

Хлорамфеникол мен Цефтрисервтің арасында антогонизм бар.

Цефтрисерв кальций тұздарының преципитаттары түзілу ықтималдығына байланысты, Рингер ерітіндісі немесе Гартман ерітіндісі сияқты құрамында кальций бар еріткіштерді құтыдағы Цефтрисервті ерітуге немесе көктамыр ішіне құю үшін қалпына келтірілген ерітіндіні сұйылтуға пайдалануға болмайды. Цефтриаксонның кальций тұздары преципитаттарының түзілуі, сондай-ақ Цефтрисервті құрамында кальций бар ерітінділермен көктамырішілік енгізуге арналған бір инфузиялық жүйеде араластырғанда болуы мүмкін. Цефтрисервті құрамында кальций бар ерітінділермен, оның ішінде, құрамында кальций бар ұзаққа созылатын инфузиялармен бір мезгілде енгізуге болмайды, мысалы парентеральді қоректенуде («Қолдану тәсілі мен дозаларын» қараңыз). Сәбилерде цефтриаксонның кальций тұздарының преципитаттары түзілу қаупі жоғары.

Цефтрисерв амзакринмен, ванкомицинмен, флуконазолмен және аминогликозидтермен үйлесімсіз.

Бактериостатикалық дәрілер цефалоспориндердің бактерицидтік әсеріне ықпал етуі мүмкін.

Цефтрисерв ішілетін гормональді контрацептивтердің тиімділігін азайтуы мүмкін. Осыған байланысты, емдеу кезінде және емдеуден кейін 1 ай бойы қосымша (гормональді емес) контрацепция әдістерін қолдану ұсынылады.

Цефтрисервпен пероральді қабылдауға арналған құрамында кальций бар өнімдер арасындағы және бұлшықетішілік инъекциядағы Цефтрисервпен құрамында кальций бар өнімдер арасындағы (көктамырішілік немесе ішу арқылы) өзара әрекеттестіктер туралы хабарланған жоқ.

Передозировка цефтрисервом в порошке

Симптомы: возбуждение центральной нервной системы, судороги.

Лечение: симптоматическое. В случае передозировки гемодиализ или перитонеальный диализ не уменьшит концентрацию препарата. Специфического антидота не существует.
Симптомдары: орталық жүйке жүйесінің қозуы, құрысулар.

Емі: симптоматикалық. Артық дозаланған жағдайда гемодиализ немесе перитонеальді диализ препараттың концентрациясын азайтпайды. Арнайы у қайтарғысы жоқ.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Фармакокинетика цефтриаксона имеет нелинейный характер. Все основные фармакокинетические параметры, базирующиеся на общих концентрациях препарата, за исключением периода полувыведения, зависят от дозы.

Всасывание. Максимальная концентрация в плазме крови после однократного внутримышечного введения 1 г препарата составляет 81 мг/л и достигается за 2-3 часа после введения. Площадь под кривой концентрации в плазме крови после внутривенного введения равняется таковой после внутримышечного введения. Это означает, что биодоступность цефтриаксона после внутримышечного введения составляет 100 %.

Распределение. Объем распределения цефтриаксона составляет 7-12 л. После введения в дозе 1-2 г цефтриаксон хорошо проникает в ткани и жидкости организма. В течение более чем 24 часов его концентрации намного превышают минимальные подавляющие концентрации для большинства возбудителей инфекций более чем в 60 тканях и жидкостях (в том числе легких, сердце, желчевыводящих путях, печени, миндалинах, среднем ухе и слизистой оболочке носа, костях, а также спинномозговой, плевральной и синовиальной жидкостях, в секрете простаты).

После внутривенного введения цефтриаксон быстро проникает в спинномозговую жидкость, где бактерицидные концентрации относительно чувствительных микроорганизмов сохраняются в течение 24 часов.

Связывание с белками. Цефтрисерв обратимо связывается с альбумином, причем степень связывания уменьшается с ростом концентрации, например снижается с 95 % при концентрации в плазме крови менее 100 мг/л до 85 % при концентрации 300 мг/л. Благодаря более низкой концентрации альбумина в тканевой жидкости доля свободного цефтриаксона в ней более высокая, чем в плазме крови.

Проникновение в отдельные ткани. Цефтрисерв проникает через воспаленные мозговые оболочки у детей, в т.ч. новорожденных. Через 24 часа после внутривенного введения цефтриаксона в дозе 50-100 мг/кг массы тела (новорожденным и младенцам соответственно) концентрации цефтриаксона в спинномозговой жидкости превышают 1,4 мг/л. Максимальная концентрация в спинномозговой жидкости достигается приблизительно через 4 часа после внутривенного введения и составляет в среднем 18 мг/л. При бактериальном менингите средняя концентрация цефтриаксона в цереброспинальной жидкости составляет 17 % от концентрации в плазме крови, при асептическом менингите  4 %. У взрослых больных менингитом после введения дозы 50 мг/кг массы тела через 2-24 часа достигаются концентрации цефтриаксона в цереброспинальной жидкости, во много раз превышающие минимальные ингибирующие концентрации для самых распространенных возбудителей менингита.

Цефтрисерв проникает через плацентный барьер и в малых концентрациях – в грудное молоко.

Метаболизм. Цефтриаксон не поддается системному метаболизму, а превращается в неактивные метаболиты под действием кишечной флоры.

Выведение. Общий плазменный клиренс цефтриаксона равняется 10-22 мл/мин. Почечный клиренс равняется 5-12 мл/мин. 50-60 % цефтриаксона выводится в неизмененном виде почками и 40-50 %  в неизмененном виде с желчью. Период полувыведения цефтриаксона у взрослых составляет около 8 часов.

Фармакокинетика в особых клинических случаях. У новорожденных почками выводится приблизительно 70 % дозы. У детей первых 8 дней жизни, а также у пациентов старше 75 лет период полувыведения в среднем в 2-3 раза больше, чем у взрослых молодого возраста.

У больных с почечной или печеночной недостаточностью фармакокинетика цефтриаксона изменяется в незначительной мере, отмечается лишь незначительное увеличение периода полувыведения. Если нарушена только функция почек, увеличивается выведение с желчью, если нарушена функция печени, увеличивается выведение почками.
Цефтриаксон фармакокинетикасының дозаға байланысты емес сипаты бар. Препараттың жалпы концентрациясына негізделген барлық негізгі фармакокинетикалық көрсеткіштері, жартылай шығарылу кезеңін қоспағанда, дозасына тәуелді.

Сіңуі. Қан плазмасындағы ең жоғарғы концентрациясы 1 г препаратты бұлшықет ішіне бір рет енгізгеннен кейін 81 мг/л жуықты құрайды және енгізілгеннен кейін 2-3 сағатта жетеді. Қан плазмасындағы концентрациясының көктамыр ішіне енгізгеннен кейінгі қисық астындағы ауданы бұлшықет ішіне енгізгеннен кейін де осыған тең болады. Бұл бұлшықет ішіне енгізгеннен кейінгі цефтриаксонның биожетімділігі 100% құрайтынын көрсетеді.

Таралуы. Цефтриаксонның таралу көлемі 7-12 л тең болады. 1-2 г дозада енгізгеннен кейін цефтриаксон ағза тіндері мен сұйықтықтарына жақсы өтеді. 24 сағаттан астам уақыт бойы оның концентрациялары көптеген жұқпа қоздырғыштарының 60 астам тін мен сұйықтықтардағы (соның ішінде өкпенің, жүрек, өт жолдарының, бауырдың, таңдай бездеріндегі, ортаңғы құлақ пен мұрынның шырышты қабығындағы, сүйектердегі, сондай-ақ жұлын, плевра және синовиальді сұйықтықтарда және қуық асты безі сөлінісіндегі) төменгі бәсеңдетуші концентрацияларынан асып түседі.

Көктамыр ішіне енгізгеннен кейін цефтриаксон жұлын сұйықтығына тез өтеді, онда сезімтал микроорганизмдерге қатысты бактерицидтік концентрациялары 24 сағат бойы сақталады.

Ақуыздармен байланысуы
Цефтриаксонның альбуминмен, байланысу дәрежесі концентрациясы артқан сайын төмендейді, мысалы плазмадағы 100 мг/л аз концентрациясы 95%-дан және концентрациясы 300 мг/л болғанда 85%-ға дейін төмендей отырып, қайтымды байланысады. Альбуминнің тін сұйықтығындағы концентрациясы азғантай болғандықтан, ондағы бос цефтриаксонның үлесі қан плазмасындағысынан жоғарырақ.

Жеке тіндерге өтуі. Цефтриаксон балаларда, соның ішінде жаңа туған сәбилерде қабынған ми қабықтары арқылы өтеді. Цефтриаксонды дене салмағына 50-100 мг/кг дозаларда көктамыр ішіне енгізгеннен кейін 24 сағаттан соң (сәйкесінше жаңа туған балаларға және сәбилерге) цефтриаксонның жұлын сұйықтығындағы концентрациялары 1,4 мг/л-ден асады. Жұлын сұйықтығындағы ең жоғарғы концентрациясына көктамыр ішіне енгізгеннен кейін 4 сағаттан соң жетеді және орташа алғанда 18 мг/л құрайды. Бактериялық менингитте цефтриаксонның жұлын-ми сұйықтығындағы орташа концентрациясы қан плазмасындағы концентрациясының 17%-ын, асептикалық менингитте - 4% құрайды. Менингитпен ауыратын ересек науқастарда дене салмағына 50 мг/кг дозасын енгізгеннен кейін 2-24 сағаттан соң, цефтриаксонның жұлын сұйықтығындағы концентрациясы өте кең таралған менингит қоздырғыштарының ең төменгі тежегіш концентрацияларынан бірнеше есе асып түседі.

Цефтрисерв плацентарлық бөгет арқылы өтеді және азғантай концентрацияларында емшек сүтіне енеді.
Метаболизмі. Цефтриаксон жүйелік метаболизмге ұшырамайды, ал ішек флорасының әсерінен белсенді емес метаболиттерге айналады.

Шығарылуы. Цефтриаксонның жалпы плазмалық клиренсі 10-22 мл/минутты құрайды. Бүйрек клиренсі 5-12 мл/минутқа тең. Цефтриаксонның 50-60%-ы өзгеріссіз күйде бүйрекпен және 40-50%-ы – өзгеріссіз күйде өтпен шығарылады. Цефтриаксонның жартылай шығарылу кезеңі ересектерде 8 сағатқа жуықты құрайды.

Ерекше клиникалық жағдайлардағы фармакокинетикасы. Жаңа туған сәбилерде бүйрек арқылы дозасының 70% шығарылады. Балаларда өмірінің алғашқы 8 күнінде, сондай-ақ 75 жастан асқан тұлғаларда жартылай шығарылу кезеңі, орташа алғанда, жасырақ ересектерге қарағанда 2-3 есе көп.

Бүйрек немесе бауыр қызметі бұзылған науқастарда цефтриаксонның фармакокинетикасы болмашы шамада өзгереді, жартылай шығарылу кезеңінің тек азғана ұлғаюы байқалады. Егер тек бүйрек қызметі бұзылған болса, өтпен шығарылуы артады, егер бауыр қызметі бұзылған болса, бүйрекпен шығарылуы артады.

Фармакодинамика

Цефтрисерв цефалоспориновый антибиотик III поколения. Бактерицидная активность Цефтрисерв обусловлена угнетением синтеза клеточных мембран. Цефтриаксон активен in vitro относительно большинства грамотрицательных и грамположительных микроорганизмов. Цефтрисерв характеризуется устойчивостью к большинству -лактамаз (как пенициллиназ, так и цефалоспориназ) грамположительных и грамотрицательных бактерий. Цефтрисерв активен относительно нижеследующих микроорганизмов in vitro.

Грамположительные аэробы. Staphylococcus aureus (метициллинчувствительный), коагулазоотрицательные стафилококки, Streptococcus pyogenes (β-гемолитический, группы А), Streptococcus agalactiae (β-гемолитический, группы В), β-гемолитические стрептококки (группы ни А, ни В), Streptococcus viridans, Streptococcus pneumoniae.

Примечание. Устойчивые к метицилину Staphylococcus spp. резистентны к цефалоспоринам, в том числе к цефтриаксону. Также Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium и Listeria monocytogenes обнаруживают устойчивость к цефтриаксону.

Грамотрицательные аэробы. Acinetobacter lwoffi, Acinetobacter anitratus (главным образом A. baumanii)*, Aeromonas hydrophila, Alcaligenes faecalis, Alcaligenes odorans, алкагеноподобные бактерии, Borrelia burgdorferi, Capnocytophaga spp., Citrobacter diversus (в том числе C. amalonaticus), Citrobacter freundii*, Escherichia coli, Enterobacter aerogenes*, Enterobacter cloacae*, Enterobacter spp. (другие)*, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Hafnia alvei, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae**, Moraxella catarrhalis (ранее назывались Branhamella catarrhalis), Moraxella osloensis, Moraxella spp. (другие), Morganella morganii, Neisseria gonorrhoea, Neisseria meningitidis, Pasteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, Proteus mirabilis, Proteus penneri*, Proteus vulgaris*, Pseudomonas fluorescens*, Pseudomonas spp. (другие)*, Providentia rettgeri*, Providentia spp. (другие), Salmonella typhi, Salmonella spp. (нетифоидные), Serratia marcescens*, Serratia spp. (другие)*, Shigella spp., Vibrio spp., Yersinia enterocolitica, Yersinia spp. (другие).

* Некоторые изоляты этих видов устойчивы к цефтриаксону главным образом вследствие образования β-лактамаз, кодируемых хромосомами.

** Некоторые изоляты этих видов устойчивы к цефтриаксону вследствие образования ряда плазмидоопосредованных β-лактамаз.

Примечание. Многие из штаммов вышеупомянутых микроорганизмов, имеющих множественную устойчивость к таким антибиотикам, как аминопенициллины и уреидопенициллины, цефалоспорины первого и второго поколения, аминогликозиды, являются чувствительными к цефтриаксону. Treponema pallidum чувствительна к цефтриаксону in vitro и в опытах на животных. Клинические испытания показывают, что цефтриаксон эффективен для лечения первичного и вторичного сифилиса, за исключением клинических штаммов P. Aeruginosa, устойчивых к цефтриаксону.

Анаэробы. Bacteroides spp. (чувствительные к желчи)*, Clostridium spp. (кроме C. difficile), Fusobacterium nucleatum, Fusobacterium spp. (другие), Gaffkia anaerobica (раньше назывались Peptococcus), Peptostreptococcus spp.

* Некоторые изоляты этих видов устойчивы к цефтриаксону вследствие образования β-лактамаз.

Примечание. Многие из штаммов Bacteroides spp., продуцирующих -лактамазу (в частности B. fragilis), устойчивы к цефтриаксону. Устойчив Clostridium difficile.
Цефтрисерв – ІІІ буынның цефалоспоринді антибиотигі. Цефтрисервтің бактерицидтік белсенділігі жасуша жарғақшаларының синтезін бәсеңдетуіне негізделеді. Цефтриаксон грамтеріс және грамоң микрооганизмдердің көпшілігіне қатысты in vitro белсенді. Цефтрисерв грамоң және грамтеріс бактериялардың β-лактамазаларының (пенициллиназалар сияқты, цефалоспориназаларға да) көпшілігіне өте жоғары төзімділігімен сипатталады. Цефтрисерв төменде атап көрсетілген микроорганизмдерге қатысты in vitro белсенді:

Грамоң аэробтар. Staрhylococcus aureus (метиллинге сезімтал), коагулазотеріс стафилококктар, Streptococcus pyogenes (β-гемолитикалық, А тобы), Streptococcus agalactiae (β-гемолитикалық, В тобы), β-гемолитикалық стрептококктар (А тобы да, В тобы да емес), Streptococcus viridans, Streptococcus pneumoniae.

Ескерту. Метиллинге төзімді Staрhylococcus spp. цефалоспориндерге, соның ішінде цефтриаксонға резистентті. Сондай-ақ, Entercoccus faecalis, Enterоcoccus faecium және Listeria monocytogenes - те цефтриаксонға төзімділік анықталған.

Грамтеріс аэробтар. Acinetobacter lwoffi, Acinetobacter anitratus (негізінен, А.baumannii), Aeromonas hydrophila, Alcaligenes faecalis, Alcaligenes odorans, алкаген тәрізді бактериялар, Borrelia burgdorferi, Capnocytophaga spp., Citrobacter diversus (оның ішінде С. amalonaticus), Citrobacter freundii, Escherichia coli, Enterobacter aerogenes*, Enterobacter cloacae*, Enterobacter spp. (басқалары), Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Hafnia alvei, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis (бұрынғы аты Branhamella catarrhalis), Moraxella osloensis, Moraxella spp. (басқалары), Morganella morganii, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Pasteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, Proteus mirabilis, Proteus penneri, Proteus vulgaris, Pseudomonas fluorescens, Pseudomonas spp. (басқа да), Providencia rettgeri, Providencia spp. (басқа да), Salmonella typhi, Salmonella spp. (тифоидты емес), Serratia marcescens, Serratia spp. (басқа да)*, Shigella spp., Vibrio spp., Yersinia enterocolitica, Yersinia spp. (басқа да).

* Бұл түрлердің кейбір изоляттары негізінен, хромосомалармен кодталған β-лактамазалардың түзілуі салдарынан цефтриаксонға төзімді.

** Бұл түрлердің кейбір изоляттары цефтриаксонға негізінен, β-лактамазалардың плазманың қатысуымен түзілуі салдарынан төзімді.

Ескерту. Аминопенициллиндер мен уреидопенициллиндер, бірінші және екінші буынның цефалоспориндері, аминогликозидтер сияқты антибиотиктерге көп төзімділігі бар жоғарыда аталған микроорганизмдер штаммдарының көпшілігі цефтриаксонға сезімтал болып келеді. Treponema pallidum цефтриаксонға in vitro және жануарларға жасалған тәжірибелерде сезімтал. Клиникалық сынақтар цефтриаксонға төзімді P. Aeruginoza штаммдарын қоспағанда, цефтриаксонның бастапқы және салдарлы мерезді емдеу үшін тиімді екендігін көрсетеді.

Анаэробтар. Bacteroides spp. (өтке сезімтал), Clostridium spp. (C. difficile-ден басқа), Fusobacterium nucleatum, Fusobacterium spp. (басқа да), Gaffkіa anaerobica (бұрынғы аты Peptococcus), Peptostreptococcus spp.

* Бұл түрлердің кейбір изоляттары β-лактамазалардың түзілуі салдарынан цефтриаксонға төзімді.
Ескерту. β-лактамазаны (ішінара B. fragilis-ті) өндіруші Bacteroides spp. штаммдарының көпшілігі цефтриаксонға төзімді. Clostridium difficile де төзімді.

Упаковка и форма выпуска

По 1.0 г активного вещества в стеклянные флаконы, герметично укупоренные резиновыми пробками, обжатые алюминиевыми колпачка-ми и закрытые предохранительным колпачком. По 1 флакону вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в картонную коробку. По 10, 25 флаконов помещают в групповую упаковку. Групповая упаковка и транспортная тара в соответствии с ГОСТ 17768-90.
1.0 г- ден белсенді зат резеңке тығындармен тұмшаланып тығындалған, алюминий қалпақшалармен қаусырылған және сақтандырғыш қалпақшемен жабылған шыны құтыларға салынады. 1 құтыдан медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапқа салынған. 10, 25 құтыдан топтық қаптамаға салынады. Топтық қаптама және тасымалдаушы ыдыс МССТ 17768 - 90 сәйкес.